Auteurs
Gabriela Adameşteanu
Gabriela Adameşteanu wordt beschouwd als een van de belangrijkste hedendaagse schrijvers in Roemenië, waarvan ook de vele vertalingen van haar werk getuigen.
Adameşteanu studeerde Roemeense taal- en letterkunde in Boekarest, waarna ze een baan kreeg bij Editura Enciclopedică, een uitgeverij voor encyclopedieën en woordenboeken. In de periode 1985 -1990 werkte ze als redacteur bij de literaire uitgeverij Cartea românească. Vanaf 1990 was ze adjunct-hoofdredacteur en van 1991 tot 2005 hoofdredacteur van het weekblad 22. Ze is tot op heden verantwoordelijk voor het cultureel supplement van dat weekblad. Ze publiceerde vier romans en twee bundels met korte verhalen. Hiernaast bracht ze een verzameling interviews met vooraanstaande personen uit, Obsesia politicii (De obsessie van de politiek, 1995) en een boek met een keuze uit haar journalistieke werk, Cele două Românii (De twee Roemeniës, 2000). Ook heeft ze een aantal boeken uit het Frans vertaald, waaronder Pierre et Jean van Guy de Maupassant.
Haar succesroman Dimineaţă pierdută (Verspilde ochtend, 1984, vijfde herziene editie 2004) is bewerkt voor toneel (1986) en als hoorspel (2006). Het boek is of wordt in tien landen gepubliceerd.
In Armada. Tijdschrift voor wereldliteratuur nr 62 (maart 2011) is een hoofdstuk uit de vijfde editie (2008) van Gabriela Adameşteanu’s debuutroman Drumul egal al fiecărei zile (1975; ‘De gebaande wegen van alledag’) in de vertaling van Jan Willem Bos opgenomen; zie ook www.armada-wereldliteratuur.nl
Op 11 mei 2011 zal Gabriela Adameşteanu voor de Nacht van de Europese Literatuur naar Amsterdam komen. Het programma vindt plaats vanaf 17 uur in de Openbare Bibliotheek.
Artikel
Gabriela Adameşteanu | door Jan Willem Bos | 26.04.2011
In het nogal verstilde literaire landschap van Roemenië in 1984 kwam de verschijning van de roman Dimineaţă pierdută (Verspilde ochtend) van Gabriela Adameşteanu als een zonnestraal bij sombere hemel. ...
Fragment
Verspilde ochtend | vertaling Jan Willem Bos | 26.04.2011
“Als ze vroeger zo, dagen aaneen, binnen had gezeten zonder een enkele keer uit te gaan, zou ze gedacht hebben dat de muren op haar afkwamen. Ze maakte het huis aan kant en ging op pad. Zij ging om de beurt bij iedereen op bezoek, de ene dag bij de een, de andere dag bij de ander, nergens kwam ze met lege handen vandaan, je maakt een praatje, je hoort nog eens iets, want als je de hele dag zit opgescheept met een vent die stommetje speelt, krijg je zin om je bullen te pakken. Veel had ze nooit met hem te bespreken gehad” ...
Gabriela Adameşteanu
Târgu Ocna, 1942
Reageer